Mae addysgwr estyniad o Brifysgol Nebraska Lincoln (UNL), Todd Whitney, wedi tynnu sylw at effaith barhaus tanau gwyllt gwledig ar dir, a all aros am hyd at dair blynedd. Mewn ymateb i'r heriau hyn, trafododd Whitney y defnydd o wrtaith gwrth-dân fel amonia ffosffad neu polyffosffad, y gellir eu chwistrellu ar ardaloedd neu eu defnyddio'n debyg i atalyddion tân a roddir ar gartrefi i atal difrod ember.
Pwysleisiodd Whitney hefyd y difrod posibl i systemau ymdreiddiad dŵr a achosir gan danau gwyllt. Mae tîm UNL ar hyn o bryd yn ymchwilio i sut mae'r tanau hyn yn effeithio ar briodweddau pridd a systemau dŵr, gyda'r nod o ddyfeisio strategaethau i liniaru'r effeithiau hyn ac atal difrod hirdymor. Yn ôl Whitney, mae tanau gwyllt yn newid strwythur y pridd mewn modd y gellir ei gymharu ag “effaith ysgwyd a phobi,” gan effeithio ar alluoedd dal dŵr a ymdreiddiad y pridd.
Ymhellach, cynghorodd Whitney ar fesurau ymarferol i leihau risgiau tân, megis sicrhau bod bagiau grawn yn cael eu gadael mewn caeau, clirio llystyfiant o amgylch biniau grawn, a sicrhau parodrwydd gyda ffôn symudol a diffoddwr tân bob amser. Mae'r argymhellion hyn yn rhan o ymdrechion ymchwil parhaus i ddeall yn well y newidiadau microbiolegol mewn pridd ar ôl tân gwyllt ac i ddatblygu strategaethau parodrwydd ac adfer ar gyfer trychinebau mwy effeithiol.
